८. दुब्बण्णकरणसिक्खापदवण्णना
लाभसद्दोयं कम्मसाधनो ‘‘को भवता लाभो लद्धो’’तिआदीसु विय, सो चेत्थ अतीतकालिकोति आह ‘‘अलब्भीति लभो’’ति, लद्धन्ति अत्थो. ‘‘लभो एव लाभो’’ति इमिना सकत्थे णपच्चयोति दस्सेति. किं अलब्भीति किं लद्धं. नवन्ति अभिनवं. एत्तावता च नवञ्च तं चीवरञ्चाति नवचीवरं, नवचीवरं लाभो एतेनाति नवचीवरलाभोति एवमेत्थ समासो दट्ठब्बोति. यदि एवं कथं ‘‘नवं चीवरलाभेना’’ति वुत्तन्ति आह ‘‘इति नवचीवरलाभेना’’तिआदि. एत्थ च ‘‘विकप्पनुपगं पच्छिम’’न्ति न वुत्तत्ता चीवरन्ति यं निवासेतुं वा पारुपितुं वा सक्का होति, तदेव वेदितब्बन्ति आह ‘‘निवासनपारुपनुपगं चीवर’’न्ति. ‘‘दुब्बण्णकरणं आदातब्ब’’न्ति एतं कप्पबिन्दुं सन्धाय वुत्तं, न नीलादीहि सकलचीवरं दुब्बण्णकरणं, तञ्च पन कप्पं आदियन्तेन चीवरं रजित्वा चतूसु वा कोणेसु, तीसु वा द्वीसु वा एकस्मिं वा कोणे मोरस्स अक्खिमण्डलमत्तं वा मङ्गुलपिट्ठिमत्तं वा आदातब्बन्ति आह ‘‘तस्सा’’तिआदि. कंसनीलेनाति चम्मकारनीलेन. महापच्चरियं पन ‘‘अयोमलं लोहमलं, एतं कंसनीलं नामा’’ति (पाचि. अट्ठ. ३६८) वुत्तं. पत्तनीलेनाति येन केनचि नीलवण्णेन पण्णरसेन. कप्पबिन्दुं आदियित्वाति वट्टं एकं कप्पबिन्दुं आदियित्वा.
पाळिकप्पकण्णिककप्पादयो पन सब्बट्ठकथासु पटिसिद्धा. अग्गळादीनि कप्पकतचीवरे पन पच्छा आरोपेत्वा कप्पकरणकिच्चं नत्थीति आह ‘‘पच्छा आरोपितेसू’’तिआदि. अग्गळअनुवातपरिभण्डेसूति उद्धरित्वा अल्लियापनकखण्डपिट्ठिअनुवातकुच्छिअनुवातेसु. किरियाकिरियन्ति निवासनपारुपनतो, कप्पस्स अनादानतो किरियाकिरियं.
दुब्बण्णकरणसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.