४. आमिससिक्खापदवण्णना

तण्हादिट्ठीहि आमसितब्बतो आमिसं, चीवरादि, आमिसमेव हेतु आमिसहेतु. तेनाह ‘‘चीवरादीनं अञ्ञतरहेतू’’ति. आदिसद्देन पिण्डपातसेनासनगिलानपच्चयसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनानं गहणं. अवण्णकामतायाति अयसकामतायेव.

धम्मकम्मेतिआदीसु भिक्खुनोवादसम्मुतिकम्मं ‘‘कम्म’’न्ति वेदितब्बं. तत्थ तिकपाचित्तियन्ति धम्मकम्मे धम्मकम्मसञ्ञिवेमतिकअधम्मकम्मसञ्ञीनं वसेन तीणि पाचित्तियानि. तथेव अधम्मकम्मे तिकदुक्कटं वेदितब्बं. असम्मतन्ति सम्मतेन वा सङ्घेन वा भारं कत्वा ठपितं उपसम्पन्नं. ननु ओवादसम्मुति उपसम्पन्नस्सेव दीयति, न सामणेरस्साति आह ‘‘तत्था’’तिआदि. सम्मतेन वा सङ्घेन वा ठपितो पन बहुस्सुतो सामणेरो ‘‘असम्मतो’’ति वेदितब्बो. पकतिया चीवरादिहेतु ओवदन्तं पन एवं भणन्तस्साति पकतिया चीवरादिहेतु ओवदन्तं ‘‘एस चीवरादिहेतु ओवदती’’ति सञ्ञाय एवं भणन्तस्स. ‘‘न चीवरादिहेतु ओवदती’’ति सञ्ञाय पन एवं भणन्तस्स दुक्कटं. अनामिसन्तरताति आमिसचित्ताभावो, ‘‘आमिसहेतु ओवदिस्सामी’’ति एवं पवत्तअज्झासयाभावोति अत्थो. चित्तपरियायो हेत्थ अन्तरसद्दो ‘‘यस्सन्तरतो न सन्ति कोपा’’तिआदीसु (उदा. २०) विय.

आमिससिक्खापदवण्णना निट्ठिता.