६. सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना
छब्बिधं खोमसुत्तादिन्ति ‘‘सुत्तं नाम छ सुत्तानि खोमं कप्पासिकं कोसेय्यं कम्बलं साणं भङ्ग’’न्ति (पारा. ६३८) एवं वुत्तं छब्बिधं खोमसुत्तादिं. तत्थ खोमन्ति (पारा. अट्ठ. २.६३६-३८) खोमवाकेहि कतसुत्तं. कप्पासिकन्ति कप्पासतो निब्बत्तं. कोसेय्यन्ति कोसियंसूहि कन्तित्वा कतसुत्तं. कम्बलन्ति एळकलोमसुत्तं. साणन्ति साणवाकेन कतसुत्तं. भङ्गन्ति पाटेक्कं वाकसुत्तमेवाति एके. पञ्चहिपि मिस्सेत्वा कतसुत्तं पन ‘‘भङ्ग’’न्ति वेदितब्बं. तेसं अनुलोमन्ति तेसं खोमादीनं अनुलोमं दुकूलं पत्तुण्णं सोमारपट्टं चीनपट्टं इद्धिजं देवदिन्नन्ति छब्बिधं सुत्तं.
तुरीति वायनूपकरणो एको दण्डो, वीतवीतट्ठानं यत्थ संहरित्वा ठपेन्ति. वेमन्ति वायनूपकरणो एको दण्डो, सुत्तं पवेसेत्वा येन आकोटेन्तो घनभावं सम्पादेन्ति. तस्स सब्बप्पयोगेसु दुक्कटन्ति तन्तवायस्स ये ते तुरिवेमसज्जनादिका पयोगा, तेसु सब्बेसु पयोगेसु भिक्खुस्स दुक्कटं, तस्स तन्तवायस्स पयोगे पयोगे भिक्खुस्स दुक्कटन्ति वुत्तं होति. तुरिआदीनं अभावे तेसं करणत्थं वासिफरसुआदीनं मग्गननिसानरुक्खच्छेदनादिसब्बप्पयोगेपि एसेव नयो. तन्तूनं अत्तनो सन्तकत्ता वीतवीतट्ठानं पटिलद्धमेव होतीति आह ‘‘पटिलाभेन निस्सग्गियं होती’’ति, विकप्पनुपगपच्छिमचीवरप्पमाणे वीते निस्सग्गियं होतीति वुत्तं होति. तेनेव वक्खति ‘‘दीघतो विदत्थिमत्ते, तिरियञ्च हत्थमत्ते वीते निस्सग्गियं पाचित्तिय’’न्ति. एत्थ च ‘‘इदं मे, भन्ते, चीवरं सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि वायापितं निस्सग्गिय’’न्ति इमिना नयेन निस्सज्जनविधानं वेदितब्बं.
तेनेवाति विञ्ञापिततन्तवायेनेव. एवं इध दुक्कटन्ति इधापि तन्तवायेनेव दीघतो विदत्थिमत्ते, तिरियं हत्थमत्ते वीते दुक्कटन्ति अत्थो. अकप्पियसुत्तमयेति विञ्ञापितसुत्तमये. इतरस्मिन्ति अविञ्ञत्तिसुत्तमये परिच्छेदे. ततो चे ऊनतराति वुत्तप्पमाणतो चे ऊनतरा, अन्तमसो (पारा. अट्ठ. २.६३६-६३८) अच्छिमण्डलप्पमाणापीति अधिप्पायो. कप्पियतन्तवायेनपि अकप्पियसुत्तं वायापेन्तस्स यथा पुब्बे निस्सग्गियं, एवमिध दुक्कटं. तेनेव कप्पियञ्च अकप्पियञ्च सुत्तं वायापेन्तस्स सचे पच्छिमचीवरप्पमाणा वा ऊनका वा अकप्पियसुत्तपरिच्छेदा होन्ति, तेसु परिच्छेदगणनाय दुक्कटं. कप्पियसुत्तपरिच्छेदेसु अनापत्ति. अथ एकन्तरिकेन वा सुत्तेन, दीघतो वा कप्पियं तिरियं अकप्पियं कत्वा वीतं होति, पमाणयुत्ते परिच्छेदे परिच्छेदे दुक्कटं.
यदि पन (पारा. अट्ठ. २.६३६-६३८) द्वे तन्तवाया होन्ति एको कप्पियो एको अकप्पियो, सुत्तञ्च अकप्पियं, ते चे वारेन विनन्ति, अकप्पियतन्तवायेन वीते पमाणयुत्ते परिच्छेदे परिच्छेदे पाचित्तियं, ऊनतरे दुक्कटं. इतरेन वीते उभयत्थ दुक्कटं. सचे द्वेपि वेमं गहेत्वा एकतो विनन्ति, पमाणयुत्ते परिच्छेदे परिच्छेदे पाचित्तियं. अथ सुत्तं कप्पियं, चीवरञ्च केदारबद्धादीहि सपरिच्छेदं, अकप्पियतन्तवायेन वीते परिच्छेदे परिच्छेदे दुक्कटं, इतरेन वीते अनापत्ति. सचे द्वेपि एकतो विनन्ति, पमाणयुत्ते परिच्छेदे परिच्छेदे दुक्कटं. अथ सुत्तम्पि कप्पियञ्च अकप्पियञ्च, ते चे वारेन विनन्ति, अकप्पियतन्तवायेन अकप्पियसुत्तमयेसु पच्छिमचीवरप्पमाणेसु परिच्छेदेसु वीतेसु परिच्छेदगणनाय पाचित्तियं, ऊनतरेसु कप्पियसुत्तमयेसु च दुक्कटं. कप्पियतन्तवायेन अकप्पियसुत्तमयेसु पमाणयुत्तेसु वा ऊनकेसु वा दुक्कटमेव, कप्पियसुत्तमयेसु अनापत्ति.
अथ एकन्तरिकेन वा सुत्तेन, दीघतो वा अकप्पियं तिरियं अकप्पियं कत्वा विनन्ति, उभोपि वा ते वेमं गहेत्वा एकतो विनन्ति, अपरिच्छेदे चीवरे पमाणयुत्ते परिच्छेदे परिच्छेदे दुक्कटं, सपरिच्छेदे परिच्छेदवसेन दुक्कटानि. तेनाह ‘‘एतेनेव उपायेना’’तिआदि.
एत्थ च तन्तवायो ताव अञ्ञातकअप्पवारिततो विञ्ञत्तिया लद्धो अकप्पियो, सेसो कप्पियो. सुत्तम्पि सामं विञ्ञापितं अकप्पियं, सेसं, ञातकादिवसेन उप्पन्नञ्च कप्पियन्ति वेदितब्बं. तिकपाचित्तियन्ति वायापिते वायापितसञ्ञिवेमतिकअवायापितसञ्ञीनं वसेन तीणि पाचित्तियानि. चीवरत्थाय विञ्ञापितसुत्तन्ति सामं वा अञ्ञेन वा चीवरत्थाय विञ्ञापितसुत्तं. किञ्चापि पाळियं ‘‘सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा’’ति वुत्तं, तथापि इध ‘‘चीवरत्थाय सामं विञ्ञापितसुत्त’’न्ति अवत्वा केवलं ‘‘चीवरत्थाय विञ्ञापितसुत्त’’न्ति अङ्गेसु वुत्तत्ता अञ्ञेन चीवरत्थाय विञ्ञापितसुत्तम्पि सङ्गहं गच्छतीति वेदितब्बं. अकप्पियविञ्ञत्तियाति ‘‘चीवरं मे, आवुसो, वायथा’’ति एवंभूताय अकप्पियविञ्ञत्तिया.
सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.