७. महापेसकारसिक्खापदवण्णना
चीवरसामिकेहि पुब्बे अप्पवारितो हुत्वाति ‘‘कीदिसेन ते, भन्ते, चीवरेन अत्थो, कीदिसं ते चीवरं वायापेमि, वद, भन्ते, यदिच्छसी’’ति चीवरसामिकेहि पुब्बे अवुत्तो हुत्वा. एत्थ च आयतादीहि तीहि सुत्तवड्ढनाकारेन सह वायनाकारं दस्सेति, सुवीतादीहि चतूहि वायनाकारमेव. ‘‘किञ्चिमत्तं अनुपदज्जेय्यामा’’तिआदि तस्स कत्तब्बाकारमत्तदस्सनं, न पन अङ्गदस्सनं सुत्तवड्ढनवसेनेव आपज्जितब्बत्ताति आह ‘‘न भिक्खुनो पिण्डपातदानमत्तेना’’तिआदि. एत्थ च ‘‘इदं मे, भन्ते, चीवरं पुब्बे अप्पवारितेन अञ्ञातकस्स गहपतिकस्स तन्तवाये उपसङ्कमित्वा चीवरे विकप्पं आपन्नं निस्सग्गिय’’न्ति (पारा. ६४३) इमिना नयेन निस्सज्जनविधानं वेदितब्बं. तिकपाचित्तियन्ति अञ्ञातके अञ्ञातकसञ्ञिवेमतिकञातकसञ्ञीनं वसेन तीणि पाचित्तियानि.
महापेसकारसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.