५. ऊनवीसतिवस्ससिक्खापदवण्णना

पञ्चमे ऊनवीसतिवस्सन्ति पटिसन्धिग्गहणतो पट्ठाय अपरिपुण्णवीसतिवस्सं. उपसम्पादेय्याति उपज्झायो हुत्वा उपसम्पादेय्य. सो च पुग्गलो अनुपसम्पन्नोति जानन्तेनापि अजानन्तेनापि उपसम्पादितो अनुपसम्पन्नोव. सचे पन सो दसवस्सच्चयेन अञ्ञं उपसम्पादेति, तञ्चे मुञ्चित्वा गणो पूरति, सूपसम्पन्नो. सोपि याव न जानाति, ताव तस्स नेव सग्गन्तरायो न मोक्खन्तरायो, ञत्वा पन पुन उपसम्पज्जितब्बं. ते च भिक्खू गारय्हाति ठपेत्वा उपज्झायं अवसेसा गारय्हा होन्ति, सब्बे दुक्कटं आपज्जन्ति. इदं तस्मिं पाचित्तियन्ति यो पन उपज्झायो हुत्वा उपसम्पादेति, तस्मिंयेव पुग्गले इदं पाचित्तियं वेदितब्बं. तस्मा यो ‘‘एवं उपसम्पादेस्सामी’’ति गणं वा आचरियं वा पत्तं वा चीवरं वा परियेसति, सीमं वा सम्मन्नति (पाचि. ४०४), उदकुक्खेपं वा परिच्छिन्दति, सो एतेसु सब्बकिच्चेसु ञत्तिया, द्वीसु च कम्मवाचासु दुक्कटानि आपज्जित्वा कम्मवाचापरियोसाने पाचित्तियं आपज्जति.

राजगहे सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ऊनवीसतिवस्सं उपसम्पादनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, असाधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, ऊनवीसतिवस्से वेमतिकस्स, परिपुण्णवीसतिवस्से ऊनकसञ्ञिनो, वेमतिकस्स च दुक्कटं. उभयत्थ परिपुण्णसञ्ञिस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. ऊनवीसतिवस्सता, ऊनकसञ्ञिता, उपसम्पादनन्ति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानि, इदं पन पण्णत्तिवज्जं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

ऊनवीसतिवस्ससिक्खापदवण्णना निट्ठिता.