१०. अपनिधानसिक्खापदवण्णना

दसमे पत्तन्ति अधिट्ठानुपगं. चीवरन्ति विकप्पनुपगं. निसीदनं नाम सदसं वुच्चति. सूचिघरं नाम ससूचिकं वा असूचिकं वा. कायबन्धनं नाम पट्टिका वा सूकरन्तकं वा. अपनिधेय्याति अपनेत्वा निदहेय्य. हसापेक्खोति हसाधिप्पायो. पाचित्तियन्ति सयं अपनिधेन्तस्स पाचित्तियं, अञ्ञं आणापेन्तस्स आणत्तिया दुक्कटं, तेन अपनिहिते इतरस्स पाचित्तियं.

सावत्थियं छब्बग्गिये आरब्भ अपनिधानवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, साणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, अनुपसम्पन्ने तिकदुक्कटं, वुत्तप्पकारानि पन पत्तादीनि ठपेत्वा अञ्ञं परिक्खारं उपसम्पन्नस्स वा अनुपसम्पन्नस्स वा सन्तकं अपनिधेन्तस्स दुक्कटमेव. दुन्निक्खित्तं पटिसामेन्तस्स, ‘‘धम्मकथं कत्वा दस्सामी’’ति पटिसामेन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. उपसम्पन्नस्स सन्तकानं पत्तादीनं अपनिधानं, विहेसेतुकामता वा हसाधिप्पायता वाति इमानेत्थ द्वे अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानीति.

अपनिधानसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.

सुरापानवग्गो छट्ठो.