६. चारित्तसिक्खापदवण्णना
छट्ठे निमन्तितोति पञ्चन्नं भोजनानं अञ्ञतरेन निमन्तितो. सभत्तो समानोति तेनेव निमन्तनभत्तेन सभत्तो समानो. सन्तं भिक्खुं अनापुच्छाति अन्तोउपचारसीमाय दस्सनूपचारे भिक्खुं दिस्वा यं सक्का होति पकतिवचनेन आपुच्छितुं, तादिसं ‘‘अहं इत्थन्नामस्स घरं गच्छामी’’ति वा ‘‘चारित्तं आपज्जामी’’ति वा ईदिसेन वचनेन अनापुच्छित्वा. पुरेभत्तं वा पच्छाभत्तं वाति येन भत्तेन निमन्तितो, तस्मिं भुत्ते वा अभुत्ते वा. कुलेसु चारित्तं आपज्जेय्याति यस्मिं कुले निमन्तितो, ततो अञ्ञानि कुलानि पविसेय्य. अञ्ञत्र समया पाचित्तियन्ति सचे सो भिक्खु वुत्तलक्खणं दुविधम्पि समयं ठपेत्वा अवीतिवत्ते मज्झन्हिके अञ्ञं कुलं पविसति, अथस्स घरूपचारोक्कमने दुक्कटं, पठमपादेन उम्मारं अतिक्कमन्तस्स अपरम्पि दुक्कटं, दुतियपादेन अतिक्कमे पाचित्तियं.
राजगहे उपनन्दं आरब्भ चारित्तापज्जनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, ‘‘सन्तं भिक्खुं, अनापुच्छा, पुरेभत्तं पच्छाभत्तं, अञ्ञत्र समया’’ति अयमेत्थ चतुब्बिधा अनुपञ्ञत्ति, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, अनिमन्तिते निमन्तितसञ्ञिस्स, वेमतिकस्स वा दुक्कटं. तस्मिं अनिमन्तितसञ्ञिस्स, समये सन्तं भिक्खुं आपुच्छित्वा, असन्तं भिक्खुं अनापुच्छित्वा पविसतो, अञ्ञस्स घरेन वा घरूपचारेन वा मग्गो होति, तेन गच्छतो, अन्तरारामभिक्खुनुपस्सयतित्थियसेय्यपटिक्कमनभत्तियघरानि गच्छतो, आपदासु, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. पञ्चन्नं भोजनानं अञ्ञतरेन निमन्तनसादियनं, सन्तं भिक्खुं अनापुच्छना, भत्तियघरतो अञ्ञघरप्पविसनं, मज्झन्हिकानतिक्कमो, समयस्स वा आपदानं वा अभावोति इमानेत्थ पञ्च अङ्गानि. समुट्ठानादीनि पठमकथिनसदिसानेव, इदं पन किरियाकिरियन्ति.
चारित्तसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.