३. सभोजनसिक्खापदवण्णना

ततिये सह उभोहि जनेहीति सभोजनं, तस्मिं सभोजने. अथ वा सभोजनेति सभोगे, रागपरियुट्ठितपुरिसस्स हि इत्थी भोगो, इत्थिया च पुरिसो, तेनेवस्स पदभाजने ‘‘इत्थी चेव होति, पुरिसो चा’’तिआदि (पाचि. २८१) वुत्तं. अनुपखज्ज निसज्जं कप्पेय्याति अनुपविसित्वा निसीदेय्य, यं तस्मिं कुले सयनिघरं, तस्स महाचतुस्सालादीसु कतस्स महल्लकस्स पिट्ठसङ्घाटतो हत्थपासं विजहित्वा अन्तोसयनस्स आसन्ने ठाने, खुद्दकस्स वा वेमज्झं अतिक्कमित्वा निसीदेय्याति अत्थो, एवं निसिन्नस्स पाचित्तियं.

सावत्थियं उपनन्दं आरब्भ अनुपखज्ज निसज्जनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, असयनिघरे सयनिघरसञ्ञिनो, वेमतिकस्स वा दुक्कटं. नसयनिघरसञ्ञिस्स, वुत्तलक्खणं पदेसं अनतिक्कमित्वा निसिन्नस्स, भिक्खुस्मिं दुतियके सति, उभोसु निक्खन्तेसु वा, वीतरागेसु वा निसीदन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. अवीतरागजायम्पतिकानं सन्निहितता, सयनिघरता, दुतियस्स भिक्खुनो अभावो, अनुपखज्ज निसीदनन्ति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि पठमपाराजिकसदिसानीति.

सभोजनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.