२. गणभोजनसिक्खापदवण्णना

दुतिये गणभोजनेति गणस्स भोजने. इध च गणोति चत्तारो वा ततुत्तरि वा भिक्खू, तेसं निमन्तनतो वा विञ्ञत्तितो वा लद्धे ओदनादीनं पञ्चन्नं भोजनानं अञ्ञतरभोजनेति अत्थो. तत्थायं विनिच्छयो – सचे हि कोचि चत्तारो भिक्खू उपसङ्कमित्वा येन केनचि वेवचनेन वा भासन्तरेन वा पञ्चन्नं भोजनानं नामं गहेत्वा ‘‘ओदनेन निमन्तेमि, ओदनं मे गण्हथा’’तिआदिना नयेन निमन्तेति, ते चे एवं एकतो वा नानातो वा निमन्तिता एकतो वा नानातो वा गन्त्वा एकतो गण्हन्ति, पच्छा एकतो वा नानातो वा भुञ्जन्ति, गणभोजनं होति. पटिग्गहणमेव हेत्थ पमाणं. सचे ओदनादीनं नामं गहेत्वा एकतो वा नानातो वा विञ्ञापेत्वा च गन्त्वा च एकतो गण्हन्ति, एवम्पि गणभोजनमेव. तस्स दुविधस्सापि एवं पटिग्गहणे दुक्कटं, अज्झोहारे अज्झोहारे पाचित्तियं. गिलानसमयादीसु यदा पादानम्पि फलितत्ता न सक्का पिण्डाय चरितुं, अयं गिलानसमयो. अत्थतकथिनानं पञ्च मासा, इतरेसं कत्तिकमासोति अयं चीवरदानसमयो. यदा यो चीवरे करियमाने किञ्चिदेव चीवरे कत्तब्बं कम्मं करोति, अयं चीवरकारसमयो. यदा अद्धयोजनम्पि गन्तुकामो वा होति गच्छति वा गतो वा, अयं अद्धानगमनसमयो. नावाभिरुहनसमयेपि एसेव नयो. यदा गोचरगामे चत्तारो भिक्खू पिण्डाय चरित्वा न यापेन्ति, अयं महासमयो. यदा योकोचि पब्बजितो भत्तेन निमन्तेति, अयं समणभत्तसमयो, एतेसु समयेसु भुञ्जितुं वट्टति.

राजगहे देवदत्तं आरब्भ विञ्ञापेत्वा भुञ्जनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, ‘‘अञ्ञत्र समया’’ति अयमेत्थ सत्तविधा अनुपञ्ञत्ति, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, नगणभोजने गणभोजनसञ्ञिस्स वेमतिकस्स वा दुक्कटं. नगणभोजनसञ्ञिस्स पन, ये च द्वे तयो एकतो गण्हन्ति, बहूनं पिण्डाय चरित्वा एकतो भुञ्जन्तानं, निच्चभत्तिकादीसु, पञ्च भोजनानि ठपेत्वा सब्बत्थ, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. गणभोजनता, समयाभावो, अज्झोहरणन्ति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि एळकलोमसदिसानेवाति.

गणभोजनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.