२. अञ्ञवादकसिक्खापदवण्णना

दुतिये यमत्थं सङ्घमज्झे विनयधरो पुच्छति, ततो अञ्ञं वदतीति अञ्ञवादको, अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणस्सेतं नामं. विहेसतीति विहेसको, तुण्हीभावस्सेतं नामं, तस्मिं अञ्ञवादके विहेसके. पाचित्तियन्ति वत्थुद्वये पाचित्तियद्वयं वुत्तं. तस्मा यो भिक्खु सावसेसं आपत्तिं आपन्नो सङ्घमज्झे अनुयुञ्जियमानो तं न कथेतुकामो अञ्ञेन वचनेन अञ्ञं छादेन्तो तथा तथा विक्खिपति, यो च तुण्हीभावेन विहेसेति, तेसं यं भगवता अञ्ञवादककम्मञ्चेव विहेसककम्मञ्च अनुञ्ञातं, तस्मिं सङ्घेन कते पुन तथा करोन्तानं पाचित्तियं.

कोसम्बियं छन्नत्थेरं आरब्भ अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, धम्मकम्मे तिकपाचित्तियं, अधम्मकम्मे तिकदुक्कटं, अनारोपिते पन अञ्ञवादके वा विहेसके वा तथा करोन्तस्स दुक्कटमेव. आपत्तिं आपन्नभावं वा अजानन्तस्स ‘‘किं तुम्हे भणथा’’ति पुच्छतो, गेलञ्ञेन वा, ‘‘सङ्घस्स भण्डनादीनि वा भविस्सन्ति, अधम्मेन वा वग्गेन वा नकम्मारहस्स वा कम्मं करिस्सन्ती’’ति इमिना अधिप्पायेन न कथेन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. धम्मकम्मेन आरोपितता, आपत्तिया वा वत्थुना वा अनुयुञ्जियमानता, छादेतुकामताय अञ्ञेनञ्ञं पटिचरणं वा तुण्हीभावो वाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानि, इदं पन सिया किरियं, सिया अकिरियं, दुक्खवेदनञ्च होतीति.

अञ्ञवादकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.