९. दुट्ठुल्लारोचनसिक्खापदवण्णना

नवमे भिक्खुस्साति पाराजिकं अनज्झापन्नस्स. दुट्ठुल्लन्ति किञ्चापि द्विन्नं आपत्तिक्खन्धानमेतं अधिवचनं, इध पन सङ्घादिसेसमेव अधिप्पेतं. अञ्ञत्र भिक्खुसम्मुतियाति यं सङ्घो अभिण्हापत्तिकस्स भिक्खुनो आयतिं संवरत्थाय आपत्तीनञ्च कुलानञ्च परियन्तं कत्वा वा अकत्वा वा तिक्खत्तुं अपलोकेत्वा कतिकं करोति, तं ठपेत्वा, अयथाकतिकाय ‘‘अयं असुचिं मोचेत्वा सङ्घादिसेसं आपन्नो’’तिआदिना नयेन वत्थुना सद्धिं आपत्तिं घटेत्वा आरोचेन्तस्स पाचित्तियं.

सावत्थियं छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ दुट्ठुल्लापत्तिआरोचनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, अदुट्ठुल्लाय दुट्ठुल्लसञ्ञिनो वेमतिकस्स वा दुक्कटं, अवसेसे छ आपत्तिक्खन्धे, अनुपसम्पन्नस्स पुरिमपञ्चसिक्खापदवीतिक्कमसङ्खातं दुट्ठुल्लं वा इतरं अदुट्ठुल्लं वा अज्झाचारं आरोचेन्तस्सापि दुक्कटमेव. वत्थुमत्तं वा आपत्तिमत्तं वा आरोचेन्तस्स, भिक्खुसम्मुतिपरिच्छेदं अनतिक्कमित्वा आरोचेन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. वुत्तलक्खणस्स भिक्खुनो सवत्थुको सङ्घादिसेसो, अनुपसम्पन्नस्स आरोचनं, भिक्खुसम्मुतिया अभावोति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानि, वेदना पन इध दुक्खायेवाति.

दुट्ठुल्लारोचनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.