८. भूतारोचनसिक्खापदवण्णना
अट्ठमे उत्तरिमनुस्सधम्मन्ति चतुत्थपाराजिके वुत्तलक्खणं उत्तरिमनुस्सानं झायीनञ्चेव अरियानञ्च धम्मं. भूतस्मिं पाचित्तियन्ति अत्तनि झानादिधम्मे सति तं भिक्खुञ्च भिक्खुनिञ्च ठपेत्वा अञ्ञस्स आरोचयतो पाचित्तियं.
वेसालियं वग्गुमुदातीरिये भिक्खू आरब्भ तेसं भूतारोचनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, निप्परियायेन अत्तनि विज्जमानं झानादिधम्मं आरोचेन्तस्स सचे यस्स आरोचेति, सो अनन्तरमेव ‘‘अयं झानलाभी’’ति वा ‘‘अरियो’’ति वा येन केनचि आकारेन तमत्थं जानाति, पाचित्तियं. नो चे जानाति, दुक्कटं. परियायेन आरोचितं पन जानातु वा, मा वा, दुक्कटमेव. तथारूपे कारणे सति उपसम्पन्नस्स आरोचयतो, आदिकम्मिकस्स च अनापत्ति. यस्मा पन अरियानं उम्मत्तकादिभावो नत्थि, झानलाभिनो पन तस्मिं सति झाना परिहायन्ति, तस्मा ते इध न गहिता. उत्तरिमनुस्सधम्मस्स भूतता, अनुपसम्पन्नस्स आरोचनं, तङ्खणविजानना, अनञ्ञापदेसोति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. भूतारोचनसमुट्ठानं, किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, कुसलाब्याकतचित्तेहि द्विचित्तं, सुखमज्झत्तवेदनाहि द्विवेदनन्ति.
भूतारोचनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.