२. ओमसवादसिक्खापदवण्णना

दुतिये ओमसवादेति ओविज्झनवचने, जातिनामगोत्तकम्मसिप्पआबाधलिङ्गकिलेसआपत्तिअक्कोसेसु भूतेन वा अभूतेन वा येन केनचि पाराजिकं आपन्नं वा अनापन्नं वा यंकिञ्चि भिक्खुं याय कायचि वाचाय वा हत्थमुद्दाय वा अनञ्ञापदेसेन अक्कोसनवचने पाचित्तियन्ति अत्थो.

सावत्थियं छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ ओमसनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तेहियेव दसहि अक्कोसवत्थूहि ‘‘सन्ति इधेकच्चे चण्डाला’’तिआदिना (पाचि. २६) नयेन अञ्ञापदेसं कत्वा अक्कोसन्तस्स, ‘‘चोरोसि गण्ठिभेदकोसी’’तिआदीहि पाळिमुत्तकपदेहि अक्कोसन्तस्स, यथा तथा वा अनुपसम्पन्नं अक्कोसन्तस्स च दुक्कटं. इध भिक्खुनीपि अनुपसम्पन्नसङ्ख्यं गच्छति. अनक्कोसितुकामस्स केवलं दवकम्यताय वदतो सब्बत्थ दुब्भासितं. अत्थधम्मअनुसासनिपुरेक्खारानं, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. यं अक्कोसति, तस्स उपसम्पन्नता, अनञ्ञापदेसेन जातिआदीहि अक्कोसनं, ‘‘मं अक्कोसती’’ति जानना, अत्थपुरेक्खारतादीनं अभावोति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानि, वेदना पन इध दुक्खाति.

ओमसवादसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.