३. पेसुञ्ञसिक्खापदवण्णना

ततिये भिक्खुपेसुञ्ञेति भिक्खुस्स पेसुञ्ञे, जातिआदीहि अक्कोसवत्थूहि भिक्खू अक्कोसन्तस्स भिक्खुनो सुत्वा वचनं भिक्खुनो पियकम्यताय वा भेदाधिप्पायेन वा यो अक्कुद्धो, तस्स भिक्खुस्स कायेन वा वाचाय वा उपसंहटे तस्मिं पेसुञ्ञकरणवचने पाचित्तियन्ति अत्थो.

सावत्थियं छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ पेसुञ्ञउपसंहरणवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, वुत्तनयेनेव अञ्ञापदेसेन अक्कोसन्तस्स वचनूपसंहारे वा पाळिमुत्तकअक्कोसूपसंहारे वा अनुपसम्पन्नस्स च उपसंहारे दुक्कटं. इधापि भिक्खुनी अनुपसम्पन्नट्ठाने ठिता. न पियकम्यताय, न भेदाधिप्पायेन केवलं पापगरहिताय वदन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. जातिआदीहि अनञ्ञापदेसेन अक्कोसन्तस्स भिक्खुनो सुत्वा वचनं भिक्खुस्स उपसंहरणं, पियकम्यताभेदाधिप्पायेसु अञ्ञतरता, तस्स विजाननाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि अदिन्नादानसदिसानेवाति.

पेसुञ्ञसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.