अभिजातिछक्कवण्णना
३२९. ‘‘अभिजातियो’’ति एत्थ अभि-सद्दो उपसग्गमत्तं, न अत्थविसेसजोतकोति आह ‘‘जातियो’’ति. अभिजायतीति एत्थापि एसेव नयो. जायतीति च अन्तोगधहेतुअत्थपदं, उप्पादेतीति अत्थो. जातिया, तंनिब्बत्तककम्मानञ्च कण्हसुक्कपरियायताय यं वत्तब्बं, तं हेट्ठा वुत्तमेव. पटिप्पस्सम्भनवसेन किलेसानं निब्बापनतो निब्बानं सचे कण्हं भवेय्य यथा तं दसविधं दुस्सील्यकम्मं. सचे सुक्कं भवेय्य यथा तं दानसीलादिकुसलकम्मं. द्विन्नम्पि कण्हसुक्कविपाकानं. अरहत्तं अधिप्पेतं ‘‘अभिजायती’’ति वचनतो. तं किलेसनिब्बानन्ते जातत्ता निब्बानं यथा रागादीनं खयन्ते जातत्ता रागक्खयो दोसक्खयो मोहक्खयोति.