नन्दियावट्टनयवण्णना
आघातादीनं अकरणवचनेन तण्हाविज्जासङ्कोचो दस्सितो होति. सति हि अत्तत्तनियवत्थूसु सिनेहे सम्मोसे च ‘‘अनत्थं मे अचरी’’तिआदिना (ध. स. १२३७, विभ. ९०९) आघातो जायतीति, तथा ‘‘पाणातिपाता पटिविरतो’’तिआदिवचनेहि, ‘‘पच्चत्तञ्ञेव निब्बुति विदिता, अनुपादाविमुत्तो, छन्नं फस्सायतनानं…पे… यथाभूतं पजानाती’’तिआदीहि वचनेहि च तण्हाविज्जानं अच्चन्तप्पहानं दस्सितं होति. तासं पन पुब्बन्तकप्पिकादिपदेहि ‘‘अजानतं अपस्सत’’न्तिआदिपदेहि च सरूपतो दस्सितानं तण्हाविज्जानं रूपधम्मा अरूपधम्मा च अधिट्ठानं. यथाक्कमं समथो च विपस्सना च पटिपक्खो. तेसं चेतोविमुत्ति पञ्ञाविमुत्ति च फलं. तत्थ तण्हा, तण्हाविज्जा वा समुदयसच्चं, तदधिट्ठानभूता रूपारूपधम्मा दुक्खसच्चं, तेसं अप्पवत्ति निरोधसच्चं, निरोधपजानना समथविपस्सना मग्गसच्चन्ति एवं चतुसच्चयोजना वेदितब्बा. तण्हाग्गहणेन चेत्थ मायासाठेय्यमानातिमानमदप्पमादपापिच्छतापापमित्तताअहिरिकानोत्तप्पादिवसेन सब्बो अकुसलपक्खो नेतब्बो. तथा अविज्जाग्गहणेन विपरीतमनसिकारकोधुपनाहमक्खपलासइस्सामच्छरियसारम्भदोवचस्सता- भवदिट्ठिविभवदिट्ठादिवसेन अकुसलपक्खो नेतब्बो. वुत्तविपरियायेन अमायाअसाठेय्यादिअविपरीतमनसिकारादिवसेन, तथा समथपक्खियानं सद्धिन्द्रियादीनं, विपस्सनापक्खियानञ्च अनिच्चसञ्ञादीनं वसेन कुसलपक्खो नेतब्बोति. अयं नन्दियावट्टस्स नयस्स भूमि.