विचयहारवण्णना

कप्पनाभावेपि वोहारवसेन, अनुवादवसेन च ‘‘मम’’न्ति वुत्तं, नियमाभावतो विकप्पनत्थं वाग्गहणं कतं, गुणसमङ्गिताय, अभिमुखीकरणाय च ‘‘भिक्खवे’’ति आमन्तनं. अञ्ञभावतो, पटिविरुद्धभावतो च ‘‘परे’’ति वुत्तं, वण्णपटिपक्खतो, अवण्णनीयतो च ‘‘अवण्ण’’न्ति वुत्तं. ब्यत्तिवसेन, वित्थारवसेन च ‘‘भासेय्यु’’न्ति वुत्तं, धारणभावतो, अधम्मपटिपक्खतो च ‘‘धम्मस्सा’’ति वुत्तं, दिट्ठिसीलेहि संहतभावतो, किलेसानं सङ्घातकरणतो च ‘‘सङ्घस्सा’’ति वुत्तं. वुत्तपटिनिद्देसतो, वचनुपन्यासनतो च ‘‘तत्रा’’ति वुत्तं, सम्मुखभावतो, पुथुभावतो च ‘‘तुम्हेही’’ति वुत्तं. चित्तस्स हननतो, आरम्मणाभिघाततो च ‘‘आघातो’’ति वुत्तं, आरम्मणे सङ्कोचवुत्तिया, अतुट्ठाकारताय च ‘‘अप्पच्चयो’’ति वुत्तं, आरम्मणचिन्तनतो, निस्सयतो च ‘‘चेतसो’’ति वुत्तं, अत्थासाधनतो, अनु अनु ‘‘अनत्थसाधनतो’’ च ‘‘अनभिरद्धी’’ति वुत्तं, कारणानरहत्ता, सत्थुसासने ठितेहि कातुं असक्कुणेय्यत्ता च ‘‘न करणीया’’ति वुत्तन्ति. इमिना नयेन सब्बपदेसु विनिच्छयो कातब्बो. इति अनुपदविचयतो विचयो हारो अतिवित्थारभयेन, सक्का च अट्ठकथं तस्सा लीनत्थवण्णनञ्च अनुगन्त्वा अयमत्थो विञ्ञुना विभावेतुन्ति न वित्थारयिम्ह.