२. सहजातवारवण्णना
२३४-२४२. कुसलं धम्मं सहजातो, कुसलं एकं खन्धं सहजातोतिआदीसु सहजातसद्देन सहजातपच्चयकरणं सहजातायत्तभावगमनं वा वुत्तन्ति तस्स करणस्स गमनस्स वा कुसलादीनं कम्मभावतो उपयोगवचनं कतन्ति दट्ठब्बं. एस नयो पच्चयवारादीसुपि. तत्रापि हि पच्चयसद्देन च निस्सयपच्चयकरणं निस्सयायत्तभावगमनं वा वुत्तं, संसट्ठसद्देन च सम्पयुत्तपच्चयकरणं सम्पयुत्तायत्तभावगमनं वाति तंकम्मभावतो उपयोगवचनं कुसलादीसु कतन्ति. सहजातम्पि च उपादारूपं भूतरूपस्स पच्चयो न होतीति ‘‘पटिच्चा’’ति इमिना वचनेन दीपितो पच्चयो न होतीति अत्थो. ‘‘उपादारूपं भूतरूपस्सा’’ति च निदस्सनवसेन वुत्तं. उपादारूपस्सपि हि उपादारूपं यथावुत्तो पच्चयो न होति, वत्थुवज्जानि रूपानि च अरूपानन्ति.
सहजातवारवण्णना निट्ठिता.