२. पच्चनीकानुलोमवण्णना
१४. तत्थ अनुलोमपञ्चकस्सातिआदिम्हि अनुलोमपञ्चकन्ति निग्गहपञ्चकं, पच्चनीकन्ति च पटिकम्मं वुत्तन्ति दट्ठब्बं. तत्थ अनुलोमपञ्चकस्स ‘‘सब्बत्थ पुग्गलो नुपलब्भती’’तिआदिकस्स अत्थो ‘‘सब्बत्थ पुग्गलो नुपलब्भती’’तिआदिपाळिं संखिपित्वा आगते सरूपेन अवुत्ते ‘‘यस्मा सरीरं सन्धाया’’तिआदिना (कथा. अट्ठ. ११) वुत्तनयेन वेदितब्बो, पच्चनीकस्स च ‘‘सब्बत्थ पुग्गलो उपलब्भती’’तिआदिकस्स पटिकम्मकरणवसेन वुत्तस्स अत्थो पटिकम्मादिपाळिं संखिपित्वा आदिमत्तदस्सनेन आगते ‘‘पुग्गलो उपलब्भती’’तिआदिम्हि अनुलोमे ‘‘सब्बत्थाति सरीरं सन्धाय अनुयोगो सकवादिस्सा’’तिआदिना (कथा. अट्ठ. ११) वुत्तनयेन वेदितब्बोति एवमत्थो दट्ठब्बो. अथ वा तत्थाति यं आरद्धं, तस्मिन्ति एवं अत्थं अग्गहेत्वा तत्थ तेसु तीसु मुखेसूति अत्थो गहेतब्बो. अनुलोमपञ्चकमूलका चेत्थ सब्बानुलोमपच्चनीकपञ्चकपाळि अनुलोमपञ्चकस्स पाळीति वुत्ता, तथा पच्चनीकानुलोमपञ्चकपाळि च पच्चनीकस्स पाळीति. तं संखिपित्वा पटिकम्मवसेन आगते सरूपेन अवुत्ते ‘‘पुग्गलो नुपलब्भती’’तिआदिके पच्चनीके ‘‘उपलब्भती’’तिआदिके अनुलोमे च अत्थो हेट्ठा सुद्धिकसच्चिकट्ठे वुत्तनयेनेव वेदितब्बोति वुत्तं होति.
सच्चिकट्ठवण्णना निट्ठिता.