२. अरियन्तिकथावण्णना
३५७. सङ्खारे सन्धाय पटिजानन्तस्स द्विन्नं फस्सानं समोधानं कथं आपज्जति यथावुत्तनयेनाति विचारेतब्बं. परिकप्पनवसेन आरोपेत्वा ठपेतब्बताय सत्तो ‘‘पणिधी’’ति वुत्तो. सो पन एकस्मिम्पि आरोपेत्वा न ठपेतब्बोति एकस्मिम्पि आरोपेत्वा ठपेतब्बेन तेन रहितता वुत्ता.
अरियन्तिकथावण्णना निट्ठिता.