१०. पञ्ञत्तानुयोगवण्णना

६१-६६. रूपकायाविरहं सन्धाय ‘‘रूपकायसब्भावतो’’ति आह. ‘‘रूपिनो वा अरूपिनो वा’’ति (इतिवु. ९०) सुत्ते आगतपञ्ञत्तिं सन्धाय ‘‘तथारूपाय च पञ्ञत्तिया अत्थिताया’’ति. वीतरागसब्भावतोति कामीभावस्स अनेकन्तिकत्ता कामधातुया आयत्तत्ताभावतो च ‘‘कामी’’ति न वत्तब्बोति पटिक्खिपतीति अधिप्पायो.

६७. कायानुपस्सनायाति कारणवचनमेतं, कायानुपस्सनाय कारणभूताय एवंलद्धिकत्ताति अत्थो. आहच्च भासितन्ति ‘‘अञ्ञं जीवं अञ्ञं सरीरन्ति अब्याकतमेतं मया’’ति (म. नि. २.१२८) आहच्च भासितं.

पञ्ञत्तानुयोगवण्णना निट्ठिता.