११. गतिअनुयोगवण्णना

६९-७२. ‘‘दस्सेन्तो ‘तेन हि पुग्गलो सन्धावती’तिआदिमाहा’’ति वुत्तं, ‘‘दस्सेन्तो ‘न वत्तब्बं पुग्गलो सन्धावती’तिआदिमाहा’’ति पन भवितब्बं, दस्सेत्वाति वा वत्तब्बं.

९१. येन रूपसङ्खातेन सरीरेन सद्धिं गच्छतीति एत्थ ‘‘रूपेन सद्धिं गच्छती’’ति वदन्तेन ‘‘रूपं पुग्गलो’’ति अननुञ्ञातत्ता येनाकारेन तं जीवं तं सरीरन्ति इदं आपज्जति, सो वत्तब्बो. असञ्ञूपपत्तिं सन्धायाति निरयूपगस्स पुग्गलस्स असञ्ञूपगस्स अरूपूपगस्स च अन्तराभवं न इच्छतीति चुतितो अनन्तरं उपपत्तिं सन्धायाति अत्थो दट्ठब्बो. ये पन चुतिकाले उपपत्तिकाले च असञ्ञूपपत्तिकाले च असञ्ञसत्तेसु सञ्ञा अत्थीति गहेत्वा असञ्ञूपगस्स च अन्तराभवं इच्छेय्युं, तेसं अन्तराभवभावतो ‘‘असञ्ञूपपत्ति अवेदना’’ति न सक्का वत्तुन्ति.

९२. अवेदनोतिआदीसु तदञ्ञन्ति सञ्ञभवतो अञ्ञं असञ्ञानेवसञ्ञानासञ्ञायतनुपपत्तिं. नेवसञ्ञानासञ्ञायतनेपि हि न वत्तब्बं सञ्ञा अत्थीति इच्छन्ति.

९३. यस्मा रूपादिधम्मे विना पुग्गलो नत्थीति इन्धनुपादानो अग्गि विय इन्धनेन रूपादिउपादानो पुग्गलो रूपादिना विना नत्थीति लद्धिवसेन वदति.

गतिअनुयोगवण्णना निट्ठिता.