१-२. अब्याकतसुत्तादिवण्णना
५४-५५. छट्ठवग्गस्स पठमं सुविञ्ञेय्यमेव. दुतिये अतीते अत्तभावे निब्बत्तकं कम्मन्ति ‘‘पुरिमकम्मभवस्मिं मोहो अविज्जा, आयूहना सङ्खारा, निकन्ति तण्हा, उपगमनं उपादानं, चेतना भवो’’ति एवमागतं सपरिक्खारं पञ्चविधं कम्मवट्टमाह. एतरहि मे अत्तभावो न सियाति विञ्ञाणनामरूपसळायतनफस्सवेदनासहितं पच्चुप्पन्नं पञ्चविधं विपाकवट्टमाह. यं अत्थिकन्ति यं परमत्थतो विज्जमानकं. तेनाह ‘‘भूत’’न्ति. तञ्हि पच्चयनिब्बत्तताय ‘‘भूत’’न्ति वुच्चति. तं पजहामीति तप्पटिबद्धच्छन्दरागप्पहानेन ततो एव आयतिं अनुप्पत्तिधम्मतापादनवसेन पजहामि परिच्चजामि. हरितन्तन्ति (म. नि. अट्ठ. १.३०३) हरितमेव. अन्त-सद्देन पदवड्ढनं कतं यथा ‘‘वनन्तं सुत्तन्त’’न्ति, अल्लतिणादीनि आगम्म निब्बायतीति अत्थो. पथन्तन्ति महामग्गं. सेलन्तन्ति पब्बतं. उदकन्तन्ति उदकं. रमणीयं वा भूमिभागन्ति तिणगुम्बादिरहितं विवित्तं अब्भोकासभूमिभागं. अनाहाराति अपच्चया निरुपादाना. सेसमेत्थ उत्तानमेव.
अब्याकतसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.