९. दानमहप्फलसुत्तवण्णना

५२. नवमे ‘‘साहु दान’’न्ति दानं देतीति ‘‘दानं नाम साधु सुन्दर’’न्ति दानं देतीति अत्थो. दानञ्हि दत्वा तं पच्चवेक्खन्तस्स पामोज्जपीतिसोमनस्सादयो उप्पज्जन्ति, लोभदोसइस्सामच्छेरादयो विदूरीभवन्ति. इदानि दानं अनुकूलधम्मपरिब्रूहनेन पच्चनीकधम्मविदूरीकरणेन च भावनाचित्तस्स उपसोभनाय च परिक्खाराय च होतीति ‘‘अलङ्कारभूतञ्चेव परिवारभूतञ्च देती’’ति वुत्तं. झानानागामी नाम होति झानं निब्बत्तेत्वा ब्रह्मलोकूपपन्नानं अरियानं हेट्ठा अनुप्पज्जनतो. इमं पेच्च परिभुञ्जिस्सामीति सापेक्खस्स दानं परलोकफलासाय सातिसयाय च पुब्बाचारवसेन उप्पज्जमानाय अनुभवत्ता तण्हुत्तरं नाम होतीति आह ‘‘पठमं तण्हुत्तरियदान’’न्ति. दानं नाम बुद्धादीहि पसत्थन्ति गरुं चित्तीकारं उपट्ठपेत्वा दातब्बत्ता ‘‘दुतियं चित्तीकारदान’’न्ति वुत्तं. पुब्बकेहि पितुपितामहेहि दिन्नपुब्बं कतपुब्बं जहापेतुं नाम नानुच्छविकन्ति अत्तभावसभागवसेन हिरोत्तप्पं पच्चुपट्ठपेत्वा दातब्बतो ‘‘ततियं हिरोत्तप्पदान’’न्ति वुत्तं. ‘‘अहं पचामि, न इमे पचन्ति, नारहामि पचन्तो अपचन्तानं दानं अदातु’’न्ति एवंसञ्ञी हुत्वा देन्तो निरवसेसं कत्वा देतीति आह ‘‘चतुत्थं निरवसेसदान’’न्ति. ‘‘यथा तेसं पुब्बकानं इसीनं तानि महायञ्ञकानि अहेसुं, एवं मे अयं दानपरिभोगो भविस्सती’’ति एवंसञ्ञिनो दानं दक्खिणं अरहेसु दातब्बतो ‘‘पञ्चमं दक्खिणेय्यदान’’न्ति वुत्तं. ‘‘इमं मे दानं ददतो चित्तं पसीदती’’तिआदिना पीतिसोमनस्सं उप्पादेत्वा देन्तस्स दानं सोमनस्सबाहुल्लप्पत्तिया सोमनस्सुपचारं नाम होतीति आह ‘‘छट्ठं सोमनस्सुपविचारदान’’न्ति वुत्तं.

दानमहप्फलसुत्तवण्णना निट्ठिता.