७-८. मेथुनसुत्तादिवण्णना

५०-५१. सत्तमे इधाति इमस्मिं लोके. एकच्चोति एको. समणो वा ब्राह्मणो वाति पब्बज्जामत्तेन समणो वा, जातिमत्तेन ब्राह्मणो वा. द्वयंद्वयसमापत्तिन्ति द्वीहि द्वीहि समापज्जितब्बं, मेथुनन्ति अत्थो. न हेव खो समापज्जतीति सम्बन्धो. उच्छादनं उब्बट्टनं. सम्बाहनं परिमद्दनं. सादियतीति अधिवासेति. तदस्सादेतीति उच्छादनादिं अभिरमति. निकामेतीति इच्छति. वित्तिन्ति तुट्ठिं. इदम्पि खोति एत्थ इदन्ति यथावुत्तं सादियनादिं खण्डादिभाववसेन एकं कत्वा वुत्तं. पि-सद्दो वक्खमानं उपादाय समुच्चयत्थो, खो-सद्दो अवधारणत्थो. इदं वुत्तं होति – यदेतं ब्रह्मचारिपटिञ्ञस्स असतिपि द्वयंद्वयसमापत्तियं मातुगामस्स उच्छादननहापनसम्बाहनसादियनादि. इदम्पि एकंसेन तस्स ब्रह्मचरियस्स खण्डादिभावापादनतो खण्डम्पि छिद्दम्पि सबलम्पि कम्मासम्पीति. एवं पन खण्डादिभावापत्तिया सो अपरिसुद्धं ब्रह्मचरियं चरति, न परिसुद्धं, संयुत्तो मेथुनसंयोगेन, न विसंयुत्तो. ततो चस्स न जातिआदीहि परिमुत्तीति दस्सेन्तो ‘‘अयं वुच्चती’’तिआदिमाह.

सञ्जग्घतीति किलेसवसेन महाहसितं हसति. संकीळतीति कायसंसग्गवसेन कीळति. संकेलायतीति सब्बसो मातुगामं केलायन्तो विहरति. चक्खुनाति अत्तनो चक्खुना. चक्खुन्ति मातुगामस्स चक्खुं. उपनिज्झायतीति उपेच्च निज्झायति ओलोकेति. तिरोकुट्टन्ति कुट्टस्स परतो. तथा तिरोपाकारं, ‘‘मत्तिकामया भित्ति कुट्टं, इट्ठकामया पाकारो’’ति वदन्ति. या काचि वा भित्ति पोरिसका दियड्ढरतनप्पमाणा कुट्टं, ततो अधिको पाकारो. अस्साति ब्रह्मचारिपटिञ्ञस्स. पुब्बेति वतसमादानतो पुब्बे. कामगुणेहीति कामकोट्ठासेहि. समप्पितन्ति सुट्ठु अप्पितं सहितं. समङ्गिभूतन्ति समन्नागतं. परिचारयमानन्ति कीळन्तं, उपट्ठहियमानं वा. पणिधायाति पत्थेत्वा. सीलेनातिआदीसु यमनियमादिसमादानवसेन सीलं, अवीतिक्कमवसेन वतं. उभयम्पि वा सीलं, दुक्करचरियवसेन पवत्तितं वतं. तंतंअकिच्चसम्मततो वा निवत्तिलक्खणं सीलं, तंतंसमादानवतो वेसभोजनकिच्चकरणादिविसेसप्पटिपत्ति वतं. सब्बथापि दुक्करचरिया तपो. मेथुना विरति ब्रह्मचरियन्ति एवम्पेत्थ पाळिवण्णना वेदितब्बा. अट्ठमं उत्तानमेव.

मेथुनसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.