६. नकुलपितुसुत्तवण्णना
१६. छट्ठे विसभागवेदनुप्पत्तिया ककचेनेव चतुइरियापथं छिन्दन्तो आबाधयतीति आबाधो, सो यस्स अत्थीति आबाधिको. तंसमुट्ठानदुक्खेन दुक्खितो. अधिमत्तगिलानोति धातुसङ्खयेन परिक्खीणसरीरो.
सप्पटिभयकन्तारसदिसा सोळसवत्थुका अट्ठवत्थुका च विचिकिच्छा तिण्णा इमायाति तिण्णविचिकिच्छा. विगता समुच्छिन्ना पवत्तिआदीसु ‘‘एवं नु खो न नु खो’’ति एवं पवत्तिका कथंकथा अस्साति विगतकथंकथा. सारज्जकरानं पापधम्मानं पहीनत्ता रागविक्खेपेसु सीलादिगुणेसु च तिट्ठकत्ता वेसारज्जं, विसारदभावं वेय्यत्तियं पत्ताति वेसारज्जप्पत्ता. अत्तना एव पच्चक्खतो दिट्ठत्ता न परं पच्चेति, नस्स परो पच्चेतब्बो अत्थीति अपरप्पच्चया.
गिलाना वुट्ठितोति गिलानभावतो वुट्ठाय ठितो. भावप्पधानो हि अयं निद्देसो. गिलानो हुत्वा वुट्ठितोति इदं पन अत्थमत्तनिदस्सनं.
नकुलपितुसुत्तवण्णना निट्ठिता.