९. ततियअनागतभयसुत्तवण्णना

७९. नवमे पाळिगम्भीराति (सं. नि. टी. २.२.२२९) पाळिवसेन गम्भीरा अगाधा दुक्खोगाहा सल्लसुत्तसदिसा. सल्लसुत्तञ्हि (सु. नि. ५७९) ‘‘अनिमित्तमनञ्ञात’’न्तिआदिना पाळिवसेन गम्भीरं, न अत्थगम्भीरं. तथा हि तत्थ ता ता गाथा दुविञ्ञेय्यरूपा तिट्ठन्ति. दुविञ्ञेय्यञ्हि ञाणेन दुक्खोगाहन्ति कत्वा ‘‘गम्भीर’’न्ति वुच्चति. पुब्बापरंपेत्थ कासञ्चि गाथानं दुविञ्ञेय्यताय दुक्खोगाहमेव, तस्मा पाळिवसेन गम्भीरं. अत्थगम्भीराति अत्थवसेन गम्भीरा महावेदल्लसुत्तसदिसा, महावेदल्लसुत्तस्स (म. नि. १.४४९ आदयो) अत्थवसेन गम्भीरता पाकटायेव. लोकं उत्तरतीति लोकुत्तरो, सो अत्थभूतो एतेसं अत्थीति लोकुत्तरा. तेनाह – ‘‘लोकुत्तरधम्मदीपका’’ति. सुञ्ञतापटिसंयुत्ताति सत्तसुञ्ञधम्मप्पकासका. तेनाह ‘‘खन्धधातुआयतनपच्चयाकारप्पटिसंयुत्ता’’ति. उग्गहेतब्बं परियापुणितब्बन्ति च लिङ्गवचनविपल्लासेन वुत्तन्ति आह ‘‘उग्गहेतब्बे चेव वळञ्जेतब्बे चा’’ति. कविनो कम्मं कविता. यस्स पन यं कम्मं, तं तेन कतन्ति वुच्चतीति आह ‘‘कविताति कवीहि कता’’ति. कावेय्यन्ति कब्यं, कब्यन्ति च कविना वुत्तन्ति अत्थो. तेनाह ‘‘तस्सेव वेवचन’’न्ति. चित्तक्खराति चित्राकारअक्खरा. इतरं तस्सेव वेवचनं. सासनतो बहिद्धा ठिताति न सासनावचरा. बाहिरकसावकेहीति ‘‘बुद्धा’’ति अप्पञ्ञातानं येसं केसञ्चि सावकेहि. सुस्सूसिस्सन्तीति अक्खरचित्तताय चेव सरसम्पत्तिया च अत्तमना हुत्वा सामणेरदहरभिक्खुमातुगाममहागहपतिकादयो ‘‘एस धम्मकथिको’’ति सन्निपतित्वा सोतुकामा भविस्सन्ति.

ततियअनागतभयसुत्तवण्णना निट्ठिता.