७-८. पठमअनागतभयसुत्तादिवण्णना
७७-७८. सत्तमे विसेसस्स पत्तिया विसेसस्स पापुणनत्थं. वीरियन्ति पधानवीरियं. तं पन चङ्कमनवसेन करणे ‘‘कायिक’’न्तिपि वत्तब्बतं लभतीति आह – ‘‘दुविधम्पी’’ति. सत्थकवाताति सन्धिबन्धनानि कत्तरिया छिन्दन्ता विय पवत्तवाता. तेनाह – ‘‘सत्थं विया’’तिआदि. कतकम्मेहीति कतचोरकम्मेहि. ते किर कतकम्मा यं नेसं देवतं आयाचित्वा कम्मं निप्फन्नं, तस्स उपकारत्थाय मनुस्से मारेत्वा गललोहितानि गण्हन्ति. ते ‘‘अञ्ञेसु मनुस्सेसु मारियमानेसु कोलाहलं उप्पज्जिस्सति, पब्बजितं परियेसन्तो नाम नत्थी’’ति मञ्ञमाना भिक्खू गहेत्वा मारेन्ति. तं सन्धायेतं वुत्तं. अकतकम्मेहीति अटवितो गामं आगमनकाले कम्मनिप्फत्तत्थं पुरेतरं बलिकम्मं कातुकामेहि. तेनेवाह – ‘‘चोरिकं कत्वा निक्खन्ता कतकम्मा नामा’’तिआदि. अट्ठमे नत्थि वत्तब्बं.
पठमअनागतभयसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.