३-४. पठमधम्मविहारीसुत्तादिवण्णना

७३-७४. ततिये नियकज्झत्तेति अत्तनो सन्ताने. मेत्ताय उपसंहरणवसेन हितं एसन्तेन. करुणाय वसेन अनुकम्पमानेन. परिग्गहेत्वाति परितो गहेत्वा, फरित्वाति अत्थो. परिच्चाति परितो कत्वा, समन्ततो फरित्वा इच्चेव अत्थो. ‘‘पटिच्चा’’तिपि पाठो. मा पमज्जित्थाति ‘‘झायथा’’ति वुत्तसमथविपस्सनानं अननुयुञ्जनेन अञ्ञेन वा केनचि पमादकारणेन मा पमादं आपज्जित्थ. निय्यानिकसासने अकत्तब्बकरणं विय कत्तब्बाकरणम्पि पमादोति. विपत्तिकालेति सत्तअसप्पायादिविपत्तियुत्ते काले. सब्बेपि सासने गुणा इधेव सङ्गहं गच्छन्तीति आह ‘‘झायथ मा पमादत्थ…पे… अनुसासनी’’ति. चतुत्थे नत्थि वत्तब्बं.

पठमधम्मविहारीसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.