७. समाधिसुत्तवण्णना
२७. सत्तमे सब्बसो किलेसदुक्खदरथपरिळाहानं विगतत्ता सातिसयमेत्थ सुखन्ति वुत्तं ‘‘अप्पितप्पितक्खणे सुखत्ता पच्चुप्पन्नसुखो’’ति. पुरिमस्स पुरिमस्स वसेन पच्छिमं पच्छिमं लद्धासेवनताय सन्तपणीततरभावप्पत्तं होतीति आह ‘‘पुरिमो…पे… सुखविपाको’’ति. किलेसप्पटिप्पस्सद्धियाति किलेसानं पटिप्पस्सम्भनेन लद्धत्ता. ‘‘किलेसप्पटिप्पस्सद्धिभावन्ति किलेसानं पटिप्पस्सम्भनभावं. लद्धत्ता पत्तत्ता तब्भावं उपगतत्ता. लोकियसमाधिस्स पच्चनीकानि नीवरणपठमज्झाननिकन्तिआदीनि निग्गहेतब्बानि, अञ्ञे किलेसा वारेतब्बा. इमस्स पन अरहत्तसमाधिस्स पटिप्पस्सद्धसब्बकिलेसत्ता न निग्गहेतब्बं वारेतब्बञ्च अत्थीति मग्गानन्तरं समापत्तिक्खणे च अप्पयोगेन अधिगतत्ता अप्पितत्ता च अपरिहानिवसेन वा अप्पितत्ता न ससङ्खारनिग्गय्हवारितगतो. सतिवेपुल्लप्पत्तत्ताति एतेन अप्पवत्तमानायपि सतिया सतिबहुलताय सतो एव नामाति दस्सेति. यथापरिच्छिन्नकालवसेनाति एतेन परिच्छिन्नस्सतिया सतोति दस्सेति. सेसेसूति ञाणेसु.
समाधिसुत्तवण्णना निट्ठिता.