१-४. किमिलसुत्तादिवण्णना

२०१-४. पञ्चमस्स पठमदुतियानि उत्तानत्थानेव. ततिये अधिवासनं खमनं, परेसं दुक्कटं दुरुत्तञ्च पटिविरोधाकरणेन अत्तनो उपरि आरोपेत्वा वासनं अधिवासनं, तदेव खन्तीति अधिवासनक्खन्ति. सुभे रतोति सूरतो, सुट्ठु वा पापतो ओरतो विरतो सोरतो, तस्स भावो सोरच्चं. तेनाह ‘‘सोरच्चेनाति सुचिसीलताया’’ति. सा हि सोभनकम्मरतता, सुट्ठु वा पापतो ओरतभावो विरतता. चतुत्थे नत्थि वत्तब्बं.

किमिलसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.