८. दक्खिणसुत्तवण्णना

७८. अट्ठमे दानसङ्खाताय दक्खिणायाति देय्यधम्मसङ्खाताय दक्खिणाय. विसुद्धि नाम महाजुतिकता. सा पन महप्फलताय वेदितब्बाति आह ‘‘महप्फलभावेना’’ति. विसुज्झतीति न किलिस्सति, अमलिना महाजुतिका महाविप्फारा होतीति अत्थो. सुचिधम्मोति रागादिअसुचिविधमनेन सुचिसभावो. लामकधम्मोति हीनसभावो पापकिरियाय. अकुसलधम्मा हि एकन्तनिहीना. जूजको सीलवा कल्याणधम्मो न होति, तस्स महाबोधिसत्तस्स अत्तनो पुत्तदानं दानपारमिया मत्थकं गण्हन्तं महापथविकम्पनसमत्थं जातं. स्वायं दायकगुणोति आह ‘‘वेस्सन्तरमहाराजा कथेतब्बो’’तिआदि. उद्धरतीति बहुलं पापकम्मवसेन लद्धब्बविनिपाततो उद्धरति, तस्मा नत्थि मय्हं किञ्चि चित्तस्स अञ्ञत्थत्तन्ति अधिप्पायो.

पेतदक्खिणन्ति पेते उद्दिस्स दातब्बदक्खिणं. पापितकालेयेवाति ‘‘इदं दानं असुकस्स पेतस्स होतू’’ति तंउद्दिसनवसेन पत्तिया पापितकालेयेव. अस्साति पेतस्स. पापुणीति फलसम्पत्तिलभापनवसेन पापुणि. अयञ्हि पेते उद्दिस्स दाने धम्मता. तदा कोसलरञ्ञो परिच्चागवसेन अतिविय दानज्झासयतं बुद्धप्पमुखस्स च सङ्घस्स उक्कंसगतगुणविसिट्ठतं सन्धायाह ‘‘असदिसदानं कथेतब्ब’’न्ति.

दक्खिणसुत्तवण्णना निट्ठिता.