९. अन्धसुत्तवण्णना
२९. नवमे अन्धोतिआदीसु पाळिपदेसु पठमो दिट्ठधम्मिकभोगसंहरणपञ्ञाचक्खुनो च सम्परायिकत्थसाधनपञ्ञाचक्खुनो च अभावा ‘‘अन्धो’’ति वुच्चति दुतियोपि, ततियो पन द्विन्नम्पि भावा ‘‘द्विचक्खू’’ति वुच्चति. पञ्ञाचक्खूति आयकोसल्लभूता पञ्ञाचक्खु. तेनाह ‘‘फातिं करेय्या’’ति. अधमुत्तमेति अधमे चेव उत्तमे च. पटिपक्खवसेनाति पटिपक्खस्स अत्थितावसेन. सुक्कसप्पटिभागाति सुक्कधम्मेहि पहायकेहि सप्पटिभागाति जानेय्य. कण्हसप्पटिभागाति कण्हधम्मेहि पहातब्बेहि सप्पटिभागाति जानेय्य.
तथाजातिकाति यादिसेहि सपुत्तदारपरिजनसञातिमित्तबन्धवग्गं अत्तानं सुखेति पीणेति, तादिसा भोगापि न सन्ति. पुञ्ञानि च न करोतीति समणब्राह्मणकपणद्धिकयाचकानं सन्तप्पनवसेन पुञ्ञानि न करोति. उभयत्थाति उभयस्मिं लोके, उभयस्मिं वा अत्थेति विग्गहोति दस्सेन्तो ‘‘इधलोके’’तिआदिमाह. उभयेनाति वुत्तमत्थं योजेत्वा दस्सेतुं ‘‘कथ’’न्तिआदि वुत्तं. यस्मिं ठानेति यस्मिंयेव ठाने. न सोचतीति सोकहेतूनं तत्थ अभावतो न सोचति.
अन्धसुत्तवण्णना निट्ठिता.