कुण्डलकेसाथेरीवत्थु

२४३. नवमे चतुक्केति वीथिचतुक्के. चतुन्नं समाहारो चतुक्कं. चारकतोति बन्धनागारतो. उब्बट्टेत्वाति उद्धरित्वा.

मुहुत्तमपि चिन्तयेति मुहुत्तं तङ्खणम्पि ठानुप्पत्तिकपञ्ञाय तङ्खणानुरूपं अत्थं चिन्तितुं सक्कुणेय्य. सहस्समपि चे गाथा, अनत्थपदसंहिताति अयं गाथा दारुचीरियत्थेरस्स भगवता भासिता, इधापि च सायेव गाथा दस्सिता. थेरिगाथासंवण्णनायं आचरियधम्मपालत्थेरेनपि कुण्डलकेसित्थेरिया वत्थुम्हि अयमेव गाथा वुत्ता. धम्मपदट्ठकथायं पन कुण्डलकेसित्थेरिया वत्थुम्हि –

‘‘यो च गाथासतं भासे, अनत्थपदसंहिता;

एकं धम्मपदं सेय्यो, यं सुत्वा उपसम्मती’’ति. (ध. प. अट्ठ. १.१०२) –

अयं गाथा आगता. तंतंभाणकानं कथामग्गानुसारेन तत्थ तत्थ तथा वुत्तन्ति न इध आचरियस्स पुब्बापरविरोधो सङ्कितब्बो.