९.खयधम्मसुत्तं

१७८. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा राधो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘खयधम्मो, खयधम्मो’ति, भन्ते, वुच्चति. कतमो नु खो, भन्ते, खयधम्मो’’ति? ‘‘रूपं खो, राध, खयधम्मो, वेदना खयधम्मो, सञ्ञा खयधम्मो, सङ्खारा खयधम्मो, विञ्ञाणं खयधम्मो. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति. नवमं.