१२. अनिच्चानुपस्सीसुत्तं

१४७. सावत्थिनिदानं. ‘‘सद्धापब्बजितस्स, भिक्खवे, कुलपुत्तस्स अयमनुधम्मो होति – यं रूपे अनिच्चानुपस्सी विहरेय्य. वेदनाय… सञ्ञाय… सङ्खारेसु… विञ्ञाणे अनिच्चानुपस्सी विहरेय्य…पे… ‘परिमुच्चति दुक्खस्मा’ति वदामी’’ति. द्वादसमं.