१३. दुक्खानुपस्सीसुत्तं

१४८. सावत्थिनिदानं. ‘‘सद्धापब्बजितस्स, भिक्खवे, कुलपुत्तस्स अयमनुधम्मो होति – यं रूपे दुक्खानुपस्सी विहरेय्य. वेदनाय… सञ्ञाय… सङ्खारेसु… विञ्ञाणे दुक्खानुपस्सी विहरेय्य…पे… ‘परिमुच्चति दुक्खस्मा’ति वदामी’’ति. तेरसमं.