७. बुद्धवन्दनासुत्तं

२६३. सावत्थियं जेतवने. तेन खो पन समयेन भगवा दिवाविहारगतो होति पटिसल्लीनो. अथ खो सक्को च देवानमिन्दो ब्रह्मा च सहम्पति येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा पच्चेकं द्वारबाहं निस्साय अट्ठंसु. अथ खो सक्को देवानमिन्दो भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –

‘‘उट्ठेहि वीर विजितसङ्गाम,

पन्नभार अनण विचर लोके;

चित्तञ्च ते सुविमुत्तं,

चन्दो यथा पन्नरसाय रत्ति’’न्ति.

‘‘न खो, देवानमिन्द, तथागता एवं वन्दितब्बा. एवञ्च खो, देवानमिन्द, तथागता वन्दितब्बा –

‘‘उट्ठेहि वीर विजितसङ्गाम,

सत्थवाह अनण विचर लोके;

देसस्सु भगवा धम्मं,

अञ्ञातारो भविस्सन्ती’’ति.