९. मानकामसुत्तं

९. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं ठिता खो सा देवता भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –

‘‘न मानकामस्स दमो इधत्थि,

न मोनमत्थि असमाहितस्स;

एको अरञ्ञे विहरं पमत्तो,

न मच्चुधेय्यस्स तरेय्य पार’’न्ति.

‘‘मानं पहाय सुसमाहितत्तो,

सुचेतसो सब्बधि विप्पमुत्तो;

एको अरञ्ञे विहरं अप्पमत्तो,

स मच्चुधेय्यस्स तरेय्य पार’’न्ति.