७. अप्पटिविदितसुत्तं

७. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं ठिता खो सा देवता भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –

‘‘येसं धम्मा अप्पटिविदिता, परवादेसु नीयरे [निय्यरे (क.)];

सुत्ता ते नप्पबुज्झन्ति, कालो तेसं पबुज्झितु’’न्ति.

‘‘येसं धम्मा सुप्पटिविदिता, परवादेसु न नीयरे;

ते सम्बुद्धा सम्मदञ्ञा, चरन्ति विसमे सम’’न्ति.