४. अलोमविमानवत्थु

७११. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

७१२. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो…पे…

वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

७१४. सा देवता अत्तमना…पे… यस्स कम्मस्सिदं फलं.

७१५. ‘‘अहञ्च बाराणसियं, बुद्धस्सादिच्चबन्धुनो;

अदासिं सुक्खकुम्मासं, पसन्ना सेहि पाणिभि.

७१६. ‘‘सुक्खाय अलोणिकाय च, पस्स फलं कुम्मासपिण्डिया;

अलोमं सुखितं दिस्वा, को पुञ्ञं न करिस्सति.

७१७. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे… वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति.

अलोमविमानं चतुत्थं.