३. पल्लङ्कविमानवत्थु

३०७. ‘‘पल्लङ्कसेट्ठे मणिसोण्णचित्ते, पुप्फाभिकिण्णे सयने उळारे;

तत्थच्छसि देवि महानुभावे, उच्चावचा इद्धि विकुब्बमाना.

३०८. ‘‘इमा च ते अच्छरायो समन्ततो, नच्चन्ति गायन्ति पमोदयन्ति;

देविद्धिपत्तासि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

३०९. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, अड्ढे कुले सुणिसा अहोसिं;

अक्कोधना भत्तुवसानुवत्तिनी, उपोसथे अप्पमत्ता अहोसिं [अप्पमत्ता उपोसथे (स्या. क.)].

३१०. ‘‘मनुस्सभूता दहरा अपापिका [दहरास’पापिका (सी.)], पसन्नचित्ता पतिमाभिराधयिं;

दिवा च रत्तो च मनापचारिनी, अहं पुरे सीलवती अहोसिं.

३११. ‘‘पाणातिपाता विरता अचोरिका, संसुद्धकाया सुचिब्रह्मचारिनी;

अमज्जपा नो च मुसा अभाणिं, सिक्खापदेसु परिपूरकारिनी.

३१२. ‘‘चातुद्दसिं पञ्चदसिं, या च पक्खस्स अट्ठमी;

पाटिहारियपक्खञ्च, पसन्नमानसा अहं [अतिपसन्नमानसा (क.)].

३१३. ‘‘अट्ठङ्गुपेतं अनुधम्मचारिनी, उपोसथं पीतिमना उपावसिं;

इमञ्च अरियं अट्ठङ्गवरेहुपेतं, समादियित्वा कुसलं सुखुद्रयं;

पतिम्हि कल्याणी वसानुवत्तिनी, अहोसिं पुब्बे सुगतस्स साविका.

३१४. ‘‘एतादिसं कुसलं जीवलोके, कम्मं करित्वान विसेसभागिनी;

कायस्स भेदा अभिसम्परायं, देविद्धिपत्ता सुगतिम्हि आगता.

३१५. ‘‘विमानपासादवरे मनोरमे, परिवारिता अच्छरासङ्गणेन;

सयंपभा देवगणा रमेन्ति मं, दीघायुकिं देवविमानमागत’’न्ति;

पल्लङ्कविमानं ततियं.