१. दासिविमानवत्थु

१५७. ‘‘अपि सक्कोव देविन्दो, रम्मे चित्तलतावने;

समन्ता अनुपरियासि, नारीगणपुरक्खता;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

१५८. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.

१५९. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

१६०. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;

पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.

१६१. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, दासी अहोसिं परपेस्सिया [परपेसिया (क.)] कुले.

१६२. ‘‘उपासिका चक्खुमतो, गोतमस्स यसस्सिनो;

तस्सा मे निक्कमो आसि, सासने तस्स तादिनो.

१६३. ‘‘कामं भिज्जतुयं कायो, नेव अत्थेत्थ सण्ठनं [सन्थनं (सी. स्या. पी.)];

सिक्खापदानं पञ्चन्नं, मग्गो सोवत्थिको सिवो.

१६४. ‘‘अकण्टको अगहनो, उजु सब्भि पवेदितो;

निक्कमस्स फलं पस्स, यथिदं पापुणित्थिका.

१६५. ‘‘आमन्तनिका रञ्ञोम्हि, सक्कस्स वसवत्तिनो;

सट्ठि तुरिय [तुरिय (सी. स्या. पी.)] सहस्सानि, पटिबोधं करोन्ति मे.

१६६. ‘‘आलम्बो गग्गरो [गग्गमो (स्या.), भग्गरो (क.)] भीमो [भिम्मो (क.)], साधुवादी च संसयो;

पोक्खरो च सुफस्सो च, विणामोक्खा [विलामोक्खा (क.)] च नारियो.

१६७. ‘‘नन्दा चेव सुनन्दा च, सोणदिन्ना सुचिम्हिता [सुचिम्भिका (स्या.)];

अलम्बुसा मिस्सकेसी च, पुण्डरीकाति दारुणी.

१६८. ‘‘एणीफस्सा सुफस्सा च, सुभद्दा मुदुवादिनी;

एता चञ्ञा च सेय्यासे, अच्छरानं पबोधिका.

१६९. ‘‘ता मं कालेनुपागन्त्वा, अभिभासन्ति देवता;

हन्द नच्चाम गायाम, हन्द तं रमयामसे.

१७०. ‘‘नयिदं अकतपुञ्ञानं, कतपुञ्ञानमेविदं;

असोकं नन्दनं रम्मं, तिदसानं महावनं.

१७१. ‘‘सुखं अकतपुञ्ञानं, इध नत्थि परत्थ च;

सुखञ्च कतपुञ्ञानं, इध चेव परत्थ च.

१७२. ‘‘तेसं सहब्यकामानं, कत्तब्बं कुसलं बहुं;

कतपुञ्ञा हि मोदन्ति, सग्गे भोगसमङ्गिनो’’ति.

दासिविमानं पठमं.