१७. केसकारीविमानवत्थु

१५०. ‘‘इदं विमानं रुचिरं पभस्सरं, वेळुरियथम्भं सततं सुनिम्मितं;

सुवण्णरुक्खेहि समन्तमोत्थतं, ठानं ममं कम्मविपाकसम्भवं.

१५१. ‘‘तत्रूपपन्ना पुरिमच्छरा इमा, सतं सहस्सानि सकेन कम्मुना;

तुवंसि अज्झुपगता यसस्सिनी, ओभासयं तिट्ठसि पुब्बदेवता.

१५२. ‘‘ससी अधिग्गय्ह यथा विरोचति, नक्खत्तराजारिव तारकागणं;

तथेव त्वं अच्छरासङ्गणं [अच्छरासङ्गमं (सी.)] इमं, दद्दल्लमाना यससा विरोचसि.

१५३. ‘‘कुतो नु आगम्म अनोमदस्सने, उपपन्ना त्वं भवनं ममं इदं;

ब्रह्मंव देवा तिदसा सहिन्दका, सब्बे न तप्पामसे दस्सनेन त’’न्ति.

१५४. ‘‘यमेतं सक्क अनुपुच्छसे ममं, ‘कुतो चुता त्वं इध आगता’ति [कुतो चुता इध आगता तुवं (स्या.), कुतो चुताय आगति तव (पी.)];

बाराणसी नाम पुरत्थि कासिनं, तत्थ अहोसिं पुरे केसकारिका.

१५५. ‘‘बुद्धे च धम्मे च पसन्नमानसा, सङ्घे च एकन्तगता असंसया;

अखण्डसिक्खापदा आगतप्फला, सम्बोधिधम्मे नियता अनामया’’ति.

१५६. ‘‘तन्त्याभिनन्दामसे स्वागतञ्च [सागतञ्च (सी.)] ते, धम्मेन च त्वं यससा विरोचसि;

बुद्धे च धम्मे च पसन्नमानसे, सङ्घे च एकन्तगते असंसये;

अखण्डसिक्खापदे आगतप्फले, सम्बोधिधम्मे नियते अनामये’’ति.

केसकारीविमानं सत्तरसमं.

पीठवग्गो पठमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

पञ्च पीठा तयो नावा, दीपतिलदक्खिणा द्वे;

पति द्वे सुणिसा उत्तरा, सिरिमा केसकारिका;

वग्गो तेन पवुच्चतीति.