१६. सिरिमाविमानवत्थु
१३७. ‘‘युत्ता च ते परमअलङ्कता हया, अधोमुखा अघसिगमा बली जवा;
अभिनिम्मिता पञ्चरथासता च ते, अन्वेन्ति तं सारथिचोदिता हया.
१३८. ‘‘सा तिट्ठसि रथवरे अलङ्कता, ओभासयं जलमिव जोति पावको;
पुच्छामि तं वरतनु [वरचारु (कत्थचि)] अनोमदस्सने, कस्मा नु काया अनधिवरं उपागमि.
१३९. ‘‘कामग्गपत्तानं यमाहुनुत्तरं [… नुत्तरा (क.), अनुत्तरा (स्या.)], निम्माय निम्माय रमन्ति देवता;
तस्मा काया अच्छरा कामवण्णिनी, इधागता अनधिवरं नमस्सितुं.
१४०. ‘‘किं त्वं पुरे सुचरितमाचरीध [सुचरितं अचारिध (पी.)],
केनच्छसि त्वं अमितयसा सुखेधिता;
इद्धी च ते अनधिवरा विहङ्गमा,
वण्णो च ते दस दिसा विरोचति.
१४१. ‘‘देवेहि त्वं परिवुता सक्कता चसि,
कुतो चुता सुगतिगतासि देवते;
कस्स वा त्वं वचनकरानुसासनिं,
आचिक्ख मे त्वं यदि बुद्धसाविका’’ति.
१४२. ‘‘नगन्तरे नगरवरे सुमापिते, परिचारिका राजवरस्स सिरिमतो;
नच्चे गीते परमसुसिक्खिता अहुं, सिरिमाति मं राजगहे अवेदिंसु [अवेदिसुं (?)].
१४३. ‘‘बुद्धो च मे इसिनिसभो विनायको, अदेसयी समुदयदुक्खनिच्चतं;
असङ्खतं दुक्खनिरोधसस्सतं, मग्गञ्चिमं अकुटिलमञ्जसं सिवं.
१४४. ‘‘सुत्वानहं अमतपदं असङ्खतं, तथागतस्सनधिवरस्स सासनं;
सीलेस्वहं परमसुसंवुता अहुं, धम्मे ठिता नरवरबुद्धदेसिते [भासिते (सी.)].
१४५. ‘‘ञत्वानहं विरजपदं असङ्खतं, तथागतेननधिवरेन देसितं;
तत्थेवहं समथसमाधिमाफुसिं, सायेव मे परमनियामता अहु.
१४६. ‘‘लद्धानहं अमतवरं विसेसनं, एकंसिका अभिसमये विसेसिय;
असंसया बहुजनपूजिता अहं, खिड्डारतिं [खिड्डं रतिं (स्या. पी.)] पच्चनुभोमनप्पकं.
१४७. ‘‘एवं अहं अमतदसम्हि [अमतरसम्हि (क.)] देवता, तथागतस्सनधिवरस्स साविका;
धम्मद्दसा पठमफले पतिट्ठिता, सोतापन्ना न च पन मत्थि दुग्गति.
१४८. ‘‘सा वन्दितुं अनधिवरं उपागमिं, पासादिके कुसलरते च भिक्खवो;
नमस्सितुं समणसमागमं सिवं, सगारवा सिरिमतो धम्मराजिनो.
१४९. ‘‘दिस्वा मुनिं मुदितमनम्हि पीणिता, तथागतं नरवरदम्मसारथिं;
तण्हच्छिदं कुसलरतं विनायकं, वन्दामहं परमहितानुकम्पक’’न्ति.
सिरिमाविमानं सोळसमं.