१६. सिरिमाविमानवत्थु

१३७. ‘‘युत्ता च ते परमअलङ्कता हया, अधोमुखा अघसिगमा बली जवा;

अभिनिम्मिता पञ्चरथासता च ते, अन्वेन्ति तं सारथिचोदिता हया.

१३८. ‘‘सा तिट्ठसि रथवरे अलङ्कता, ओभासयं जलमिव जोति पावको;

पुच्छामि तं वरतनु [वरचारु (कत्थचि)] अनोमदस्सने, कस्मा नु काया अनधिवरं उपागमि.

१३९. ‘‘कामग्गपत्तानं यमाहुनुत्तरं [… नुत्तरा (क.), अनुत्तरा (स्या.)], निम्माय निम्माय रमन्ति देवता;

तस्मा काया अच्छरा कामवण्णिनी, इधागता अनधिवरं नमस्सितुं.

१४०. ‘‘किं त्वं पुरे सुचरितमाचरीध [सुचरितं अचारिध (पी.)],

केनच्छसि त्वं अमितयसा सुखेधिता;

इद्धी च ते अनधिवरा विहङ्गमा,

वण्णो च ते दस दिसा विरोचति.

१४१. ‘‘देवेहि त्वं परिवुता सक्कता चसि,

कुतो चुता सुगतिगतासि देवते;

कस्स वा त्वं वचनकरानुसासनिं,

आचिक्ख मे त्वं यदि बुद्धसाविका’’ति.

१४२. ‘‘नगन्तरे नगरवरे सुमापिते, परिचारिका राजवरस्स सिरिमतो;

नच्चे गीते परमसुसिक्खिता अहुं, सिरिमाति मं राजगहे अवेदिंसु [अवेदिसुं (?)].

१४३. ‘‘बुद्धो च मे इसिनिसभो विनायको, अदेसयी समुदयदुक्खनिच्चतं;

असङ्खतं दुक्खनिरोधसस्सतं, मग्गञ्चिमं अकुटिलमञ्जसं सिवं.

१४४. ‘‘सुत्वानहं अमतपदं असङ्खतं, तथागतस्सनधिवरस्स सासनं;

सीलेस्वहं परमसुसंवुता अहुं, धम्मे ठिता नरवरबुद्धदेसिते [भासिते (सी.)].

१४५. ‘‘ञत्वानहं विरजपदं असङ्खतं, तथागतेननधिवरेन देसितं;

तत्थेवहं समथसमाधिमाफुसिं, सायेव मे परमनियामता अहु.

१४६. ‘‘लद्धानहं अमतवरं विसेसनं, एकंसिका अभिसमये विसेसिय;

असंसया बहुजनपूजिता अहं, खिड्डारतिं [खिड्डं रतिं (स्या. पी.)] पच्चनुभोमनप्पकं.

१४७. ‘‘एवं अहं अमतदसम्हि [अमतरसम्हि (क.)] देवता, तथागतस्सनधिवरस्स साविका;

धम्मद्दसा पठमफले पतिट्ठिता, सोतापन्ना न च पन मत्थि दुग्गति.

१४८. ‘‘सा वन्दितुं अनधिवरं उपागमिं, पासादिके कुसलरते च भिक्खवो;

नमस्सितुं समणसमागमं सिवं, सगारवा सिरिमतो धम्मराजिनो.

१४९. ‘‘दिस्वा मुनिं मुदितमनम्हि पीणिता, तथागतं नरवरदम्मसारथिं;

तण्हच्छिदं कुसलरतं विनायकं, वन्दामहं परमहितानुकम्पक’’न्ति.

सिरिमाविमानं सोळसमं.