१५. उत्तराविमानवत्थु

१२४. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

१२५. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.

१२६. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

१२७. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;

पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.

१२८. ‘‘इस्सा च मच्छेरमथो [मच्छरियमथो च (क.)] पळासो, नाहोसि मय्हं घरमावसन्तिया;

अक्कोधना भत्तुवसानुवत्तिनी, उपोसथे निच्चहमप्पमत्ता.

१२९. ‘‘चातुद्दसिं पञ्चदसिं, या च [याव (सी. अट्ठ., क. अट्ठ.) थेरीगाथाअट्ठकथा पस्सितब्बा] पक्खस्स अट्ठमी;

पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं.

१३०. ‘‘उपोसथं उपवसिस्सं, सदा सीलेसु संवुता;

सञ्ञमा संविभागा च, विमानं आवसामहं [आवसामिमं (सी. अट्ठ., क.) परतो पन सब्बत्थपि ‘‘आवसामहं’’ इच्चेव दिस्सति].

१३१. ‘‘पाणातिपाता विरता, मुसावादा च सञ्ञता;

थेय्या च अतिचारा च, मज्जपाना च आरका [आरता (?)].

१३२. ‘‘पञ्चसिक्खापदे रता, अरियसच्चान कोविदा;

उपासिका चक्खुमतो, गोतमस्स यसस्सिनो.

१३३. ‘‘साहं सकेन सीलेन, यससा च यसस्सिनी;

अनुभोमि सकं पुञ्ञं, सुखिता चम्हिनामया.

१३४. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो, तेन मे इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च मे भोगा, ये केचि मनसो पिया.

१३५. ‘‘अक्खामि ते भिक्खु महानुभाव, मनुस्सभूता यमहं अकासिं;

तेनम्हि एवं जलितानुभावा, वण्णो च मे सब्बदिसा पभासतीति.

१३६. ‘‘मम च, भन्ते, वचनेन भगवतो पादे सिरसा वन्देय्यासि – ‘उत्तरा नाम, भन्ते, उपासिका भगवतो पादे सिरसा वन्दती’ति. अनच्छरियं खो पनेतं, भन्ते, यं मं भगवा अञ्ञतरस्मिं सामञ्ञफले ब्याकरेय्य [ब्याकरेय्याति (?)], तं भगवा सकदागामिफले ब्याकासी’’ति.

उत्तराविमानं पन्नरसमं.