२. वासेट्ठीथेरीगाथा

१३३. ‘‘पुत्तसोकेनहं अट्टा, खित्तचित्ता विसञ्ञिनी;

नग्गा पकिण्णकेसी च, तेन तेन विचारिहं.

१३४. ‘‘वीथि [वसिं (सी.)] सङ्कारकूटेसु, सुसाने रथियासु च;

अचरिं तीणि वस्सानि, खुप्पिपासासमप्पिता.

१३५. ‘‘अथद्दसासिं सुगतं, नगरं मिथिलं पति [गतं (क.)];

अदन्तानं दमेतारं, सम्बुद्धमकुतोभयं.

१३६. ‘‘सचित्तं पटिलद्धान, वन्दित्वान उपाविसिं;

सो मे धम्ममदेसेसि, अनुकम्पाय गोतमो.

१३७. ‘‘तस्स धम्मं सुणित्वान, पब्बजिं अनगारियं;

युञ्जन्ती सत्थुवचने, सच्छाकासिं पदं सिवं.

१३८. ‘‘सब्बे सोका समुच्छिन्ना, पहीना एतदन्तिका;

परिञ्ञाता हि मे वत्थू, यतो सोकान सम्भवो’’ति.

… वासेट्ठी थेरी….