२. वासेट्ठीथेरीगाथा
१३३. ‘‘पुत्तसोकेनहं अट्टा, खित्तचित्ता विसञ्ञिनी;
नग्गा पकिण्णकेसी च, तेन तेन विचारिहं.
१३४. ‘‘वीथि [वसिं (सी.)] सङ्कारकूटेसु, सुसाने रथियासु च;
अचरिं तीणि वस्सानि, खुप्पिपासासमप्पिता.
१३५. ‘‘अथद्दसासिं सुगतं, नगरं मिथिलं पति [गतं (क.)];
अदन्तानं दमेतारं, सम्बुद्धमकुतोभयं.
१३६. ‘‘सचित्तं पटिलद्धान, वन्दित्वान उपाविसिं;
सो मे धम्ममदेसेसि, अनुकम्पाय गोतमो.
१३७. ‘‘तस्स धम्मं सुणित्वान, पब्बजिं अनगारियं;
युञ्जन्ती सत्थुवचने, सच्छाकासिं पदं सिवं.
१३८. ‘‘सब्बे सोका समुच्छिन्ना, पहीना एतदन्तिका;
परिञ्ञाता हि मे वत्थू, यतो सोकान सम्भवो’’ति.
… वासेट्ठी थेरी….