३. खेमाथेरीगाथा

१३९. ‘‘दहरा त्वं रूपवती, अहम्पि दहरो युवा;

पञ्चङ्गिकेन तुरियेन [तूरेन (क.)], एहि खेमे रमामसे’’.

१४०. ‘‘इमिना पूतिकायेन, आतुरेन पभङ्गुना;

अट्टियामि हरायामि, कामतण्हा समूहता.

१४१. ‘‘सत्तिसूलूपमा कामा, खन्धासं अधिकुट्टना;

यं ‘त्वं कामरतिं’ ब्रूसि, ‘अरती’ दानि सा मम.

१४२. ‘‘सब्बत्थ विहता नन्दी, तमोखन्धो पदालितो;

एवं जानाहि पापिम, निहतो त्वमसि अन्तक.

१४३. ‘‘नक्खत्तानि नमस्सन्ता, अग्गिं परिचरं वने;

यथाभुच्चमजानन्ता, बाला सुद्धिममञ्ञथ.

१४४. ‘‘अहञ्च खो नमस्सन्ती, सम्बुद्धं पुरिसुत्तमं;

पमुत्ता [परिमुत्ता (सी. स्या.)] सब्बदुक्खेहि, सत्थुसासनकारिका’’ति.

… खेमा थेरी….