१. पञ्चसतमत्ताथेरीगाथा

१२७. ‘‘यस्स मग्गं न जानासि, आगतस्स गतस्स वा;

तं कुतो चागतं सत्तं [सन्तं (सी.), पुत्तं (स्या.)], ‘मम पुत्तो’ति रोदसि.

१२८. ‘‘मग्गञ्च खोस्स [खो’थ (स्या. क.)] जानासि, आगतस्स गतस्स वा;

न नं समनुसोचेसि, एवंधम्मा हि पाणिनो.

१२९. ‘‘अयाचितो ततागच्छि, नानुञ्ञातो [अननुञ्ञातो (सी. स्या.)] इतो गतो;

कुतोचि नून आगन्त्वा, वसित्वा कतिपाहकं;

इतोपि अञ्ञेन गतो, ततोपञ्ञेन गच्छति.

१३०. ‘‘पेतो मनुस्सरूपेन, संसरन्तो गमिस्सति;

यथागतो तथा गतो, का तत्थ परिदेवना’’.

१३१. ‘‘अब्बही [अब्बुय्हं (स्या.)] वत मे सल्लं, दुद्दसं हदयस्सितं;

या मे सोकपरेताय, पुत्तसोकं ब्यपानुदि.

१३२. ‘‘साज्ज अब्बूळ्हसल्लाहं, निच्छाता परिनिब्बुता;

बुद्धं धम्मञ्च सङ्घञ्च, उपेमि सरणं मुनिं’’.

इत्थं सुदं पञ्चसतमत्ता थेरी भिक्खुनियो…पे….