९. भद्दाकुण्डलकेसाथेरीगाथा

१०७. ‘‘लूनकेसी पङ्कधरी, एकसाटी पुरे चरिं;

अवज्जे वज्जमतिनी, वज्जे चावज्जदस्सिनी.

१०८. ‘‘दिवाविहारा निक्खम्म, गिज्झकूटम्हि पब्बते;

अद्दसं विरजं बुद्धं, भिक्खुसङ्घपुरक्खतं.

१०९. ‘‘निहच्च जाणुं वन्दित्वा, सम्मुखा अञ्जलिं अकं;

‘एहि भद्दे’ति मं अवच, सा मे आसूपसम्पदा.

११०. ‘‘चिण्णा अङ्गा च मगधा, वज्जी कासी च कोसला;

अनणा पण्णासवस्सानि, रट्ठपिण्डं अभुञ्जहं.

१११. ‘‘पुञ्ञं वत पसवि बहुं, सप्पञ्ञो वतायं उपासको;

यो भद्दाय चीवरं अदासि, विप्पमुत्ताय सब्बगन्थेही’’ति.

… भद्दा कुण्डलकेसा थेरी….